Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ): Ο Μάρκος ναύτης-ταχυδρόμος (Θεσσαλονίκη-1939)

 Σχόλια στο συγκεκριμένο έργο θα προσθέσω αργότερα... Τώρα πάω για καμβάδες :)

Με τον Μάρκο θα βαδίσουμε αρκετά ακόμη μαζί... ζωγραφικά, γιατί μπορεί να έχει φύγει αλλά είναι ο καλλίτερος μου φίλος.

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ): Το μοδιστράδικο της Μπέμπας - 2021

Η δημοσίευση στην "Προοδευτική Εύβοια" 

Μπέμπα φωνάζανε τη μάνα μου, από το Ευανθία. 

Ήταν μοδίστρα και μάλιστα πολύ καλή.

Ίσως, την καλλιτεχνική φύση μου, δηλαδή την όποια ικανότητα στη ζωγραφική, την έχω κληρονομήσει από αυτή. Λέω ίσως γιατί και ο Μάρκος ήταν εξαίρετος τραγουδιστής και αυτά τα πράγματα δεν τα διαχωρίζω μουσική, ζωγραφική κλπ. 

Η Μπέμπα τραγουδούσε όμορφα και αυτή. Σε αυτό το δωμάτιο

την θυμάμαι να τραγουδάει Βέμπο, Γιοβάνα και όλα τις άλλες κορυφαίες της εποχής και από το παράθυρο το τραγούδι της έβγαινε σεργιάνι στη γειτονιά με αποτέλεσμα να ακούγονται, σποραδικά, επιφωνήματα επιδοκιμασίας από τις γειτόνισσες. 

Απίθανες εικόνες της παιδικής μου ηλικίας που έχουν μείνει βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μου. 

Δίπλα μας, φαίνεται η στέρνα του, έμενε ο Χατζάργυρος (Χατζηαργυρός) που κατά σύμπτωση ήταν συγγενής με τον πατέρα μου από την Αγία Παρασκευή του Τσεσμέ. Ο Καράμπαμπας, προσφυγικός συνοικισμός, είχε πολλούς Τσεσμελήδες.

Στη μνήμη της Μπέμπας της μοδίστρας, λοιπόν, αυτός ο πίνακας που μάλλον είναι ολοκληρωμένος... λέω μάλλον.

Λάδια 60χ80

Γιώργος Μ. Βουτσής (1953- ): Συνοικισμός Καράμπαμπα στα 1937 - 2021

 Μετά την Ευβοϊκή απεικόνιση της Χαλκίδας , της ανέγγιχτης από την αισθητική και αγάπη του μεταπολέμου, σας παρουσιάζω τον τελευταίο μου πίνακα, τον σημαντικότερο, τον Καράμπαμπα του 1937. Είναι η συνοικία που γεννήθηκα και το σπίτι μου το μεσαίο στην ανηφόρα αριστερά, μπροστά από το διώροφο. Δύο επισημάνσεις: Είναι ζωγραφική από φωτογραφία και όχι φωτογραφία (εννοώ ότι έχω κάνει μικρές παρεμβάσεις αισθητικής αλλά όχι ουσιώδεις που να αλλοιώνουν την φυσιογνωμία του τοπίου) ΚΑΙ η φωτογράφιση αδικεί λίγο το έργο (όπως και όλα τα έργα μου μέχρι στιγμής, αλλά δεν είμαι φωτογράφος)

Καράμπαμπας-1937   Λάδια σε καμβά 120χ80 εκ.

Με τιμά η ανάρτηση στην "Προοδευτική Εύβοια" και ο σχολιασμός από τον Κωστή Δεμερτζή. Ο καθένας μας έχει τις δικές του μνήμες.